Fiat Panda 1.2 Edizione Cool: Stadsbeer

Deze Fiat Panda komt uit een tijd dat je voor dertien euro en een kusje nog een kleine stadsauto kon kopen. De Dacia Sandero koste toen ongeveer 9000 euro en de Panda rond de 10k. Toen was het nog echt gezellig. Maar, hoe houdt zo’n Pandaatje uit 2015 zich nu nog? Rijdt het nog een beetje lekker of kun je het net zo goed niet doen? Doet alles het nog? Is hij nog relevant? Dat zal ik jullie eens even uitleggen.

Stadspanda

De Fiat Panda is natuurlijk bij iedereen bekend. Vanaf de jaren ‘80 verblijdt hij ons al telkens als hij langsrijdt. Deze generatie, slechts de derde, is vooral een voortborduursel en een vermoderning (dat woord bestaat, geloof mij maar) van de tweede generatie, in ieder geval qua looks. Hij is no-nonsense maar niet ongezellig, iedereen herkent de vorm en hij is niet eens slecht!

De Panda is echt gebouwd voor de stad, al is hij ook niet verschrikkelijk op de snelweg. Bochten om scheuren met piepende banden gaat gemakkelijk dankzij de City Mode knop die de stuurbekrachtiging verder aanslingert en het sturen vederlicht maakt. Ideaal voor de mensen die zo’n Pandaatje vaak kopen: de gevorderden in leeftijd die door SLC (Sweet Lake City(Zoetermeer)) heenscheuren met halve koppeling en vol gas.

De koppeling is makkelijk bedienbaar en licht en eigenlijk zijn alle pedalen dat. Het is een ontzettend eenvoudige auto om te besturen. Ook het zicht rondom is goed door de vele, grote ramen en de vrij grote spiegels aan de buitenkant. Niet slecht, ze kunnen tóch iets die Italianen.

Squirclecity centraal station

De Squircle is een Square Circle, oftewel een rondje met rechte kanten of andersom: een vierkant met afgeronde hoeken. De Panda zit helemaal volgestouwd met Squircles. Aan de buitenkant begint het al vooraan. De koplampen, knipperlichten, mistlichtvakjes en hoofdgrille zijn allemaal op een manier een vierkant of rechthoek met afgeronde hoeken. De lichten in de achterbumper zijn squircles en de achterlichten zelf niet, maar die worden wel onderbroken door de meest duidelijke squircle op de hele auto, namelijk: het derde zijraam.

Vanbinnen zijn ze helemaal losgeslagen. Het midden van het stuur, de vakjes waar knopjes kunnen zitten op het stuur, de tellers, het schermpje, de knoppen van de radio, de omlijsting van de knoppen van de ventilatie, de versnellingspookknop, de deurhendels, de tweeters in de a-stijl, het patroon op de stoelen, de hoofdsteunen, het plafond en zelfs de blokjes in de boordcomputer die de motortemperatuur en de hoeveelheid benzine weergeven zijn squircles. Je kan in ieder geval niet zeggen dat ze niet consequent zijn geweest bij Fiat

Snelwegpanda?

Zodra je uit de bebouwde kom komt, merk je dat dit niet het territorium van de Panda is. Door woonwijken danst hij als een kleuter die voor het eerst Utown Funk hoort. De vering is soepel maar niet te zacht, sturen gaat eenvoudig door kleine straatjes en door het formaat kun je hem ook parkeren in je voortuin. Buiten de bebouwde kom is de Panda nog steeds prima, maar je merkt wel dat hij buiten zijn comfortzone is.

Hij wil wel de snelweg op en het lukt qua vermogen ook prima. Maar, dit is iets wat ik vaker hoor bij Panda’s (en andere auto’s, overigens): hij kan niet rechtdoor. Er zit in de stuurinrichting van de Panda geen dood punt. Dit betekent dat je continu aan het bijsturen bent, ook al ga je rechtdoor. Dit is niet ideaal, vooral niet als je een langer stuk wil rijden. Dit laatste kan overigens prima. De stoelen zijn comfortabel en het weggeluid is niet overheersend aanwezig. Niet gek, dus.

Raad je hem aan, daan?

Ja. Het kost geen drol, zowel qua aanschaf als qua maandelijkse kosten en brandstof. Hij rijdt leuk en ziet er ook nog eens leuk uit en volgens mij zijn ze kwalitatief niet eens verschrikkelijk. Als je een hilarisch geluid wil, koop dan een TwinAir. Als je ergens wil aankomen, koop dan de 1.2. Kom je nooit buiten de stad, koop dan de Panda. Kom je wel vaak buiten de stad, koop hem dan alsnog en stel je niet aan. Of neem een OV-weekabonnement.

Persoonlijk poetsassistent Stendert.

Deze foto’s zijn gemaakt door Sem Berger.