Dacia Jogger Hybrid: Gezinsbak GTI

In mijn langlopende en uitgebreide onderzoek ben ik tot de conclusie gekomen dat de Dacia Jogger nagenoeg uitsluitend bestuurd wordt door Boomers, uitzendbureaus en jonge gezinnen. Voor die laatste categorie is de Jogger écht perfect, maar voor de andere twee… eigenlijk ook. Het is ontzettend verdiend dat deze goedkope zevenzitter zo goed verkoopt, want zelfs als je er eentje bestelt met alles erop en eraan kom je nog steeds maar iets duurder uit dan een gemiddelde Clio. Ik snap het wel, de Jogger. Hij heeft ook nog eens een facelift gehad, dus nu heeft hij ook nog eens Lexus achterlichten. Nu is er helemaal geen reden meer om er geen te kopen.

Conceptueel verantwoord

Om te beginnen is het belangrijk te benoemen dat de Dacia Jogger op papier natuurlijk een geweldig idee is. Een hele goedkope zevenzitter die eenvoudig om te bouwen is naar vijfzitter ruimtewonder. Hij is écht goedkoop, vooral voor zijn klasse. Vanaf iets meer dan 25.000 euro heb je er al een! Dit is natuurlijk ook waarom hij zo ontzettend aantrekkelijk is voor bedrijven zoals uitzendbureaus of flexwerkeragentschappen. Het kost geen drol en je hebt toch veel auto.

Zelfs voor de ‘dure’ die ik had, betaal je net iets meer dan 32.000 euro, daarvan kan je ook een Clio kopen en dáár passen echt geen zeven mensen in. Voor die tweeëndertig ruggen heb je dan ook wel echt alles. Verwarmde stoelen, verwarmd stuur, groot scherm met ingebouwde navi én Apple CarPlay/Android Auto, ingebouwde telefoonhouder en allerlei van die nieuwe en hippe rijhulpsystemen. Daarnaast is hij ook nog eens milieubewust, een groot deel van de plastics zijn namelijk gerecycled.

Maar, hoe komt zo’n Jogger nu zo goedkoop? Dat is heel simpel: hij is maar half nieuw. Daarmee bedoel ik niet dat ze met de facelift de helft zijn vergeten, nee, het gaat nog verder dan dat. Vanaf de voorbumper tot de achterste rand van de achterdeur is de Jogger namelijk gewoon een… Sandero. Aandrijflijn, bak, vering, styling, bodypanelen. Heel de rambam is gewoon een Dacia Sandero. Een kleine nuance: er zijn nu ook aandrijflijnen beschikbaar die niet in de Sandero zitten.

Slechts vanaf die hiervoor genoemde achterste rand van de voordeur is de Jogger opnieuw ontworpen. Vanaf dat punt gaat de daklijn ook omhoog en is de zevenzitterkont er vakkundig aangeknutseld. Een knap staaltje denkwerk, zo krijg je namelijk iets heel nieuws voor een fractie van de prijs.

Dikke Dacia

Naast dat je dus alles en nog iets meer op de Jogger kan bestellen, is de nieuwe aandrijflijn ook niet mals. Ik praat over de 155 Hybrid situatie, die had ik ook in ‘de mijne’. Dit is een 1.8 liter viercilinder gekoppeld aan een hybridesysteem waardoor het totaalvermogen op 155pk neer komt. Dit is redelijk veel voor een Dacia en de Jogger is daarmee ook best vlot.

Maar, vlot is in deze tijd voor veel mensen (vooral voor de mensen die in de markt zijn voor een zevenzitter gezinsauto) niet meer het belangrijkste punt. De hamvraag is: is die dikke 1.8 ook een beetje zuinig? Het antwoord is: ja. 1 op 20 (oftewel 5 liter per 100 km) is met een beetje doorzettingsvermogen te halen. Gemiddeld zit je rond de 5,4. Zeker niet slecht voor een redelijk dikke motor in een vrij grote auto.

Het hybridesysteem is in de Jogger (en in andere Renaults en Dacia’s) redelijk vreemd. Na kilometers elektrisch te rijden, ook bij snelwegsnelheden, gaat de 1.8 ineens loeien als de motor van een handgeschakelde Yaris bij het uitparkeren door een slechthorende. Het verbruik schiet dan volgens de verbruik-o-meter naar 1 op 4 terwijl je misschien maar 30 rijdt. Hiermee laadt hij de batterij op.

Dit voelt volkomen onnatuurlijk en heel erg verspillend. Maar, als je aan het eind van de dag kijkt op diezelfde verbruik-o-meter, kom je toch uit op dat gemiddelde tussen de 5.0 en 5.4 op 100. Het werkt dus gewoon erg goed, hoe vreemd het ook is.

Lijbus/Buslijn

Tijdens het rijden voelde ik mij een beetje buiten mijn comfortzone. Ik wist niet helemaal hoe het kwam, maar uiteindelijk heb ik het kunnen vinden én me er overheen kunnen zetten. Het is de zitpositie. Je zit redelijk laag in de auto (lees: het dak is redelijk hoog) en je zit natuurlijk ook best ver naar voren, want de Jogger is lang. Dat, in combinatie met dat je niks hoeft te doen (want automaat), deed mij buschauffeurgevoelens ontwikkelen.

Deze gevoelens bleven, maar niet op een vervelende manier. Het stuur is redelijk groot en je moet ook redelijk veel sturen om… te sturen. Dit is allemaal niet vervelend, maar wel even wennen als je uit een Cliootje komt. Ook zijn er natuurlijk zeven zitplaatsen aanwezig, wat ervoor zorgt dat je een soort schimmenspel kan veroorzaken met zes bewegende hoofdjes in je binnenspiegel door het stuur heen en weer te draaien. Blijft leuk.

Ook kan je, mocht je in een chique bui zijn, de middelste rij opklappen en je helemaal achterin laten vervoeren. Gebruik de opgeklapte middelste rij als voetenbank/tafel en waan je in een cheap thrill.

Gewoon een fijne auto

Ik kan er eigenlijk niks meer van maken: de Dacia Jogger is een fijne auto. Het is geen showpiece waarmee heel de buurt jaloers op je is. Het is geen raceauto (al is hij verrassend vlot) en het is ook geen luxebak. Maar het is wel gewoon écht een fijne auto. De aandrijflijn is super en ook nog eens zuinig. De auto is robuust en ruim, makkelijk afneembaar en simpel in de omgang. Dat is uiteindelijk waar het allemaal om gaat bij de Jogger.

Het is een auto voor mensen met een kleine/gemiddelde portemonnee die wel een vraag naar een grote auto hebben. Mensen met een klein bedrijf of een groot gezin. Mensen die een auto nodig hebben die doet wat hij moet doen zonder extra te betalen voor dingen die ze niet nodig hebben. Dat is de Dacia Jogger en daarom is hij geweldig.